Türkiye’de 1975-1980 yılları arasında faaliyet yürüten İlerici Kadınlar Derneği, “İlerici Kadınlar Dayanışma Derneği” adıyla yeniden kuruldu.

Geçmişte Türkiye kadın hareketinin en önemli örgütlerinden biri olan İKD, yasal olarak açık olduğu 1975-1980 yılları arasında birçok kampanyalar yürütmüş, en büyük kadın örgütleri arasında yerini almıştı. Çok uzun zamandır da çalışmalarına devam eden İlerici Kadınlar, 6 Mart 2012′de tarihinde dernekleşerek, “İlerici Kadınlar Dayanışma Derneği” adıyla tamamen kurumsal bir yapıya kavuştu.

İlerici Kadınlar, 21 Nisan 2012’de saat 14.00’de Taksim Tramvay Durağı’nda gerçekleştirdikleri basın açıklamasıyla İKDD’nin (İlerici Kadınlar Dayanışma Derneği) yeniden kurulduğunu açıkladı. “İnsanca bir yaşam için örgütleniyoruz” pankartı arkasında bir araya gelen ve üzerinde İKD’nin tarihsel logosunun olduğu dövizleri taşıyan İlerici Kadınlar çoşkuyla “Sendika sigorta, 8 saat işgünü”, “Eşit işe eşit ücret”, “Kadınlar örgütlü daha güçlü”, “Yaşasın ilerici kadın mücadelemiz”, “Kadınlar yürüyor, sistem çürüyor”, “Cinsel, ulusal, sınıfsal sömürüye son” sloganlarını attılar.

İKD adına basın açıklamasını Mualla İçin okudu. Basın açıklamasında, İKD’nin ilk kurulduğunda Türkiye’deki kadın hareketi içinde birçok ilkleri başardığı ve İKD’nin 21. yüzyılın Türkiye’sinde kadınların hâlâ maruz kaldığı yeni sorunlara çözüm bulmak amacıyla yeniden dernek olarak açıldığı belirtildi. Eski İKD’nin bir tekrarının yaratılmadığı ifade edilerek, kadınların yaratıcılıklarıyla günümüzün koşullarına uygun, güncel sorunlara çözüm bulan bir İKD’nin yükseltileceği belirtildi. “Aynı suda iki kez yıkanılmaz. Ama, dere aynı dere, toprak aynı toprak. Yeni derelerde, yeni topraklarda nasıl mücadele edeceğimizi birlikte öğreneceğiz, birlikte karar alacağız, birlikte uygulayacağız” denildi.

İlerici kadınlar, kendi el emekleri ile ürettikleri kırmızı karanfilleri İstiklal Caddesinde dağıtarak, kadınları 1 Mayıs’ta alanlarda, sokaklarda olmaya çağırdı.

Kadınlar eşitlik istiyor,
Kadınlar özgürlük istiyor,
Kadınlar hayatı istiyor…

Kreş hakkı, çocuk sahibi olan kadın erkek ayrımı olmaksızın bütün emekçilerin çok doğal bir hakkıdır. Kreş hakkı, yalnızca kadınların değil, erkeklerin de en önemli sorunlarından biridir. Fakat toplumsal cinsiyetçi yaklaşımlar ve toplumsal röllerden kaynaklı olarak kreş hakkı sorunu, kadın sorunu olarak görülüyor. Biz kadınlara yüklenen toplumsal cinsiyetçi röllerin önemli bir unsuru olan çocuk , yaşlı ve hasta bakımı gibi işler genelikle kadınların yapmaları gereken bir iş olarak görüldüğü için, sadece kadına yüklenen bir sorumluluk olarak görülüyor ve kadının görevi haline getiriliyor.

Yaşadığımız kapitalist sistemde çalışma yaşamında kadın, hem ucuz işgücü, yedek işgücü olarak görülmüş, hem de ev işleri, çocuk, yaşlı hasta bakımı da kadına yüklenmiştir. Oysa çocuk bakımı sadace kadının görevi değil, toplum tarafından paylaşılması gereken bir sorumluluktur. Toplumsallaşması gerekir. Sosyal devletin sorumluluk alanı olması gerekirken, daha ucuza getirilmeye çalışılıyor. Kadınlara bu röller biçilerek, toplumsal cinsiyetçi rollerin içine hapsedilmiş oluyor. Bu noktadan hareketle, Türkiye’de 1975 yılında kurulan İlerici Kadınlar Derneği (İKD) kadınlara yüklenen çocuk bakımı konusunda hassasiyet göstererek, önemli çalışmalar ve kampanyalar gerçekleştirmiştir. Belediyeler üzerinde baskı kuran İKD’li kadınlar, kimi belediyelerin kreş açmalarını sağlamakla beraber, çalışan kadınların da işverenlerinden bu hakkı talep etmelerini sağlamıştır.

Birçok alanda ciddi düzeyde çalışmalar ve örgütlenmeler gerçekleştiren, İlerici Kadınlar Derneği (İKD) 22.Mart.1976′da, “çalışan annelerin çocukları bakım ve ilgiden yoksun büyüyor” der ve bu görüşten hareketle, “Her işyerinde kreş kampanyası”nı başlatır. Kampanya kapsamında 50 bin bildiri dağıtılır. İlerici Kadınlar Derneği’nin  22 Mart 1976′da “Her işyerinde kreş kampanyası”nı başlatması, dönem itibari ile sadece kadınları kapsıyor olsa da kadın hakları açısından önemli bir adım olmuştur.

Fakat kreş hakkı sadece çalışan kadınların değil, erkeklerin de temel taleplerinden biri olmalıdır.

İstanbul Kadın Platformunun düzenlediği 8 Mart mitingi binlerce kadının biraya gelmesi ile çoşku ile kutlandı. 11 Mart Pazar günü saat 12.00′de Numune Hastanesi önünde bir araya gelen binlerce kadın taleplerini haykırmak için alanlarda, sokaklardaydı. Numune hastanesi önünde sarı, kırmızı, yeşil, mavi, mor renklerle biraraya gelen kadınlar coşkuları, sloganları ve talepleri ile bir kez daha var olduklarını gösterdiler.
devamı…

Kadının konumunu ve onun yaşam koşullarını değiştirmenin olanaksız olduğu görüşü çok yaygın bir görüştür. Fakat bu görüşün doğru olmadığını kadının tarihsel geçmişine baktığımızda çok rahat bir şekilde görebiliriz. devamı…

Kemerburgaz Ağaçlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde taşerona bağlı calıştırılan işçi Aysel Polat işten çıkarıldı. Gerekçe ne? Hamilesin, verimin düşük.
Dev Sağlık İş üyesi Aysel Polat’ın işten çıkartılması sendika üyeleri tarafından protesto edildi. devamı…

DİSK Ankara Kadın Komisyonu Mersin Üniversitesi Hastanesi’nde çalışan Dev Sağlık İş üyesi Fatma Baytar’ın; taşeron firma tarafından, hamile olduğu gerekçesiyle işten atılması üzerine (05.04.2010) bir basın açıklaması gerçekleştirdi.

devamı…

Şekerbank getirdiği yeni personel yönetmeliğiyle firma içi evlilikleri fiilen yasaklama kararı aldı. devamı…

TBB Kadın Hekimlik ve Kadın Sağlığı Kolu Ceylan Özkol ve Mehmet Uytun olayları üzerine dün (12.10.2009) bir basın açıklaması yaptı.

devamı…

Kapıcılıktan temizlikçiliğe, hasta bakıcılığından ütücülüğe kadar farklı ‘iş’ ler yaparak ev içinde çalışan kadın işçiler buluşuyor. devamı…

Kadınların eşitlik ve özgürlük mücadelesinin simgesi 8 Mart’ı bizlere armağan edenleri unutmuyoruz. Kardeşlerimiz Klara Zetkinleri, Rosa Lüksemburgları, Nadejda Krupskayaları bugün daha içten ve daha derinden anıyoruz. 8 Mart ülkemizde ilk defa 1921 yılında Türkiye Komünist Partisi üyeleri Rahime Selimova, Cemile Nuşirovaların öncülüğünde kutlanmaya başlandı. Başta Behice Boranlar, Zehra Kosovalar, Beria Ongerler, Meryem Karakızlar bu meşaleyi yükseltti.

devamı…